Hoor de vogels fluiten
Vandaag nemen we afscheid van Boyd. Maar wat een begrafenis is, wordt tegelijk een krachtige getuigenisdienst van Gods genade.
We beginnen de dienst met het lied Hoor de vogels fluiten. Een bijzonder lied om mee te beginnen, want Boyd ervaart misschien wel de meeste vrijheid wanneer hij op zijn fiets zit. Buiten, onderweg, vrij.
Juist tijdens zo’n fietstocht gebeurt het ongeluk dat uiteindelijk tot zijn overlijden leidt. Boyd is onderweg om iemand te gaan dopen. Onderweg om getuige te zijn van iemand die kiest voor een nieuw leven met Jezus.
Vandaag geloven we dat Boyd zelf volkomen vrij is.
Vrij als een vogel. Thuis bij zijn hemelse Vader.
Boyd gaat tijdens zijn leven regelmatig met ons mee naar gevangenis-outreaches. Daar deelt hij vrijmoedig over de genade die hij zelf heeft ontvangen en over de liefde van onze hemelse Vader. Niet voor niets draagt zijn eigen stichting de naam Amazing Grace.
Vandaag klinkt diezelfde boodschap opnieuw.
Tijdens de dienst getuigen verschillende mensen over Boyds leven. Wij mogen dienen met worship en buiten ontvangen we mensen bij de koffiekar. Er ontstaan veel gesprekken over het leven, de dood en de eeuwigheid.
Boyd droeg zo graag onze hoodie van de Goede Herder met daaronder de woorden:
“Are you lost or found?”
En juist vandaag krijgt die vraag een bijzondere betekenis.
Aan het einde van de dienst klinkt de uitnodiging om ons hart aan Jezus te geven. Verschillende mensen steken hun hand omhoog als teken dat zij hun hart aan de Heer willen geven. Ook mogen we veel Bijbels uitdelen.
Boyds begrafenis wordt daarmee veel meer dan een afscheid. Het wordt een getuigenisdienst, waarin het evangelie opnieuw klinkt en we voor onze ogen nieuwe vrucht zien ontstaan!
Jezus spreekt over de graankorrel die in de aarde valt en sterft om veel vrucht te dragen. Met tranen nemen we afscheid van Boyd, maar tegelijkertijd zien we hoe God door zijn leven én door zijn sterven heen nieuwe vrucht laat ontstaan in de mensen om hem heen.
Zijn leven blijft getuigen.
De genade blijft klinken.
En er ontstaat nieuwe vrucht.
Na de dienst vormen we een erehaag en begeleiden we Boyd naar de begraafplaats. En zelfs op die weg gebeurt iets bijzonders. Een vlinder reist mee van de dienst naar het graf, vlak bij Dick, één van de sprekers. Een klein moment dat ons raakt en dat we ook op de foto mogen vastleggen.
We beginnen deze dag met de vogels en spreken over de vrijheid waar Boyd zo van houdt. Nu zien we onderweg een vlinder — een beeld van verandering, nieuw leven en vrijheid.
Bij het graf leggen we Boyds lichaam in de aarde. Zoals een graankorrel wordt gezaaid, doen we dat met verdriet, maar ook met hoop. Want terwijl wij zaaien, zien we de eerste vruchten al ontstaan.
Als laatste zingen we samen bij het graf Jezus Overwinnaar.
Want de dood heeft niet het laatste woord. Jezus heeft de weg naar de Vader geopend. Niet alleen voor Boyd, maar voor ons allemaal.
Boyd stelt tijdens zijn leven steeds weer die ene vraag:
“Are you lost or found?”
Wij mogen weten dat Boyd vanaf vandaag thuis is.
Boyd is thuis.
De man die zich zo vrij voelt op zijn fiets, is nu vrijer dan ooit. En terwijl we hem loslaten, zien we dat het zaad van zijn leven al begint te ontkiemen in de levens van anderen.
Amazing Grace.
