Gesloten deuren geopend
Een mooie groep vrijwilligers, een toegewijd team en goed voorbereid. Ja, we zijn klaar voor een krachtige kerstoutreach in de gevangenis. Maar dan, slechts twee dagen voor kerst slaat het noodlot toe: onze geestelijke verzorger is ziek. De 'poortwachter' om ons naar binnen te laten is afwezig tijdens kerst. Plotseling is de gevangenisdeur weer gesloten en staan we met lege handen, klaar om te dienen. Wat nu? Dit kan toch niet de bedoeling zijn?!
We delen onze verwarring met de groep, vragen om gebed en geloven dat God voorziet. Maar hoe, dat is nog de vraag. De volgende dag komen we een artikel tegen op internet van een geestelijk verzorger, die vertelt over hoe eenzaam gedetineerden zijn rondom kerst en dat ze op 1e kerstdag een viering hebben. De gevangenis waar deze persoon werkt zijn we nog nooit geweest.
We gaan opzoek naar ingangen. Waar normaal met kerst weinig vrijwilligers beschikbaar zijn, zijn wij naarstig opzoek naar een gevangenis om ons erin te laten. Het lijkt wel de omgekeerde wereld, maar is dat niet precies waar kerst om draait? De hemel op aarde. De Koning der Koningen geboren in een eenvoudige kribbe. Waar Jezus iedereen de vrije keuze geeft om voor Hem te kiezen, moesten zijn ouders noodgedwongen vluchten na Zijn geboorte. Nee, Jezus is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen.
Het lukt ons via een gedeelde relatie om in contact te komen met de geestelijke verzorger. Een prettig telefoongesprek volgt en we besluiten de handen ineen te slaan om de gevangenen een waarlijke kerst te geven. Waar een deur dichtgaat, opent God een nieuwe!
Op kerstmorgen staan we voor dag en dauw op en rijden we richting deze inrichting. Op de parkeerplaats starten we schouder aan schouder in gebed om God te danken voor deze bijzondere wending. Binnen worden we netjes ontvangen en begeleid naar de afgesloten ruimte waar de kerstdienst wordt gehouden.
Wij draaien mee als team van zeven vrijwilligers, verzorgen de aanbidding, geven korte krachtige getuigenissen en trekken na afloop met de gedetineerden op totdat de volgende groep komt. We organiseren onder leiding van de geestelijk verzorgers drie diensten achter elkaar van ongeveer een uur lang. Bij de laatste dienst aangekomen is het zo druk dat er stoelen bij moeten worden gezet. Ja het is veel en intens, maar zo de moeite waard. Ontroerend om te zien wat het allemaal losmaakt bij de bezoekers. We beantwoorden oprechte vragen, mogen persoonlijke gebeden uitspreken en hen ontmoeten op de plek waar ze zijn.
De samenwerking met de protestantste en rooms-katholieke geestelijke verzorgers verloopt uitstekend. We worden zelfs uitgenodigd om een keer terug te komen om uitgebreid ons getuigenis te delen en er worden ideeën gedeeld om een prison-alpha te organiseren. Wow! Wat bijzonder en wat een openingen. Binnen 24 een uur een compleet andere inrichting waar we samen een volwaardige en impactvolle kerstdiensten houden. God is goed! Ja gesloten deuren worden opnieuw geopend!