Outreach Breda

De gemeente Breda zoekt pas één dag voor de outreach contact met ons op over onze aanwezigheid. Gelukkig komt het — zoals zo vaak — weer goed. De officiële ontheffingen worden alsnog geregeld en bij hoge uitzondering ontvangen we ze per e-mail.

Vandaag staan we in het prachtige stadspark dat het centrum van Breda verbindt met het centraal station. Het is even puzzelen hoe we zullen opbouwen, want de mogelijkheden zijn eindeloos. We willen de koffiekar, band, boekentafel en andere onderdelen graag in elkaars zicht houden, zodat we elkaar versterken en als één geheel kunnen bewegen. Zodra de ideale opstelling is bepaald, valt alles snel op zijn plek en zijn we klaar voor de dag.

Het bemoedigt om elkaar in geloof te zien uitstappen. De één door aanbidding, de ander door ontmoeting en weer een volgende door getuigenis. Na de gezamenlijke toerusting splitsen we de groep op in deze drie basiskleuren om verder af te stemmen. Alles verloopt voorspoedig en voor het eerst in de geschiedenis van JITS zijn we vóór de start volledig ready.

De publieke bankjes blijken ideale plekken voor voorbijgangers om even mee te genieten. De ijsjes vinden gretig aftrek en er ontstaan mooie, diepe gesprekken. Sommigen van ons raken urenlang in gesprek met mensen, zoals die opvallende man met zijn papegaai.

Een vrouw uit ons team bidt in tongen voor een dame uit Afghanistan. Tot ieders verbazing verstaat deze vrouw het gebed vloeiend in haar eigen taal. Beide dames worden emotioneel en we zien dat God aan het werk is.

Even later komt een andere vrouw luisteren naar de muziek. Ze is opgegroeid bij ongelovige ouders, maar is door de serie The Chosen op zoek geraakt naar Jezus. Een extra Bijbel heeft ze niet nodig, want inmiddels heeft ze er al drie thuis. Wel vertelt ze dat ze de Psalmen prachtig vindt. Daarom besluiten we Psalm 42 te zingen: “Zoals een hert verlangt naar water…”

Ze zegt dat ze zoekt naar levend water. Daarom geven we haar een JITS-waterfles met daarop de tekst: Living Water From Within — een verwijzing naar Johannes 7:38-39: “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in Mij gelooft.” We moedigen haar aan om een lokale Alpha-cursus te zoeken en haar geloofsreis verder voort te zetten.

En over levend water gesproken: bij de gracht hebben we het doopbad al gevuld, omdat we geloven dat er vandaag iemand gedoopt zal worden.

We raken in gesprek met een man die zijn oude leven spuugzat is en verlangt naar een nieuw begin. We leggen hem het Goede Nieuws uit en spreken over vergeving van zonden. Maar de diepere vraag is niet óf God wil vergeven — daarvoor gaf Hij immers Zijn Zoon Jezus aan het kruis — maar of iemand zich wil bekeren en zijn zonden wil belijden.

Dat blijkt keer op keer een zware dobber voor ons mensen. Voor we kopje onder gaan, moet er oprecht berouw zijn. We dopen niet voor de vorm, maar als serieuze opdracht van God voor mensen als onderdeel van de wedergeboorte! Daarom verbindt de Bijbel bekering steeds weer aan de doop en staan deze zaken niet los van elkaar.

Even ervaren we verwarring en strijd rondom de man. Dan blijkt dat verderop twee satanisten vloeken staan uit te spreken. We lopen op hen af en vragen waar ze in hemelsnaam mee bezig zijn. Ze durven het gesprek niet aan en druipen af met stille trom. Duisternis moet altijd wijken voor het licht — niet alleen in de natuurlijke wereld, maar ook in de geestelijke.

Dan komt het moment. De man belijdt eindelijk zijn zonden, aarzelend en met horten en stoten, maar oprecht. Daarna gaat hij kopje onder. Zijn oude leven wordt begraven en hij stapt op in een nieuw leven met Jezus. Halleluja!

We sluiten de dag af met The Blessing. We zingen het uit over de stad en proclameren Gods zegen met opgeheven handen richting de hemel. Vanuit onze ooghoek zien we twee jonge gasten geamuseerd toekijken. We lopen naar hen toe. De één blijkt al gelovig te zijn, maar zijn kameraad niet. Toch staat hij open voor het geloof en we sluiten samen af in gebed.

Ja, daar bij het Nassau-Baroniemonument — waar mensen foto’s maken van de vorsten van Nederland, terwijl de bomen volhangen met vlaggen ter voorbereiding op koningsdag — mogen wij getuigen van de Vorst der vorsten. Aan Zijn Koninkrijk zal geen einde komen.